Stichting Kojinsei Nederland



WADO RYU

Otsuka Hironori stichtte in 1934 zijn eigen school: Dai Nippon Kara Te Shinko Bu Kai. In 1938 ging de stijl Dai Nippon Karatedo Shinbukai heten. Toen de Japanse Budo-organisatie Dai Nippon Budoku Kan in 1940 wilde dat alle stijlen zich lieten registreren ontstond officieel Wado Ryu Karatedo Jutsu, in 1945 werd dit kortweg Wado Ryu: De Weg van De Vrede. Rond 1954 veranderde de naam in Zen Nippon Karatedo Remnei. In 1967 werd in Japan officieel de naam Wado Kai vastgesteld. Wereldwijd wordt de stijl zowel Wado Kai als Wado Ryu genoemd. We moeten het begrip Wado echter niet al te Westers vertalen. Wa betekent immers meer dan vrede. Het betekent ook nog eens zo veel als harmonie. Oosterse begrippen zijn nu eenmaal ruimer dan onze Westerse. Wado kunnen we dus beter vertalen als Weg van de Harmonie. Vrede is immers een vorm van harmonie! Otsuka doelde met Wa dan ook op drie principes:

Wa no Ken (Harmonie van Techniek) en Wa no Kokoro (Harmonie van Geest),
welke twee samen leiden tot Wa no Michi (Pad van Harmonie).

logo Wado Ryu

Het embleem van Wado Ryu is een kraanvogel (in Japan het symbool van de vrede) die met zijn vleugels een vuist (beheersing) omsluit. Door Otsuka's achtergrond heeft Wado Ryu een aparte plaats in het karate: polsgrepen en worpen maken er deel van uit. Yakusoku Kumite Gohome (een gevechtssimulatie) is een duidelijk voorbeeld van de invloeden van Shindo Yoshin Ryu jujutsu. Dit geldt ook voor de later toegevoegde Ohyo Kumite, hoewel Ohyo Kumite niet door Otsuka, maar zijn leerling Suzuki werden toegevoegd. Ook werden naast blokkeringen verfijnde ontwijkingstechnieken ingevoerd. Otsuka vond deze wendingen (Tai sabaki) een beter antwoord op een aanval dan blokkeringen en weringen. Snelle zweepslag-achtige technieken en hoge standen zij heel kenmerkend voor de Wado Ryu. Otsuka vond (net als Funakoshi) dat karate in de eerste plaats een zelfverdedigingsvorm was. Vooral in kata is dit duidelijk te zien: alle sierlijke bewegingen zijn vervangen door strakke, snelle doeltreffende technieken. Wado Ryu is een klassieke school met veel overeenkomsten met het Shaolin tempelboksen. Veelal wordt Wado Ryu vergeleken met de Shaolin-stijl Wing Chun. Volgens legenden stelde de non Ng Mui een serie effectieve Shaolintechnieken samen, waaruit haar leerlinge Yim Wing Chun ("mooie lente") de stijl Wing Chun ontwikkelde. Wing Chun werd wereldwijd bekend door de films met acteur Bruce Lee. De lichte, snelle bewegingen en standen en het ontwijken in plaats van blokkeren, evenals klemmen en worpen, doen een vergelijk van Wado Ryu met Wing Chun opgaan. Hoewel Wado Ryu op Okinawa ontstond is de Japanse invloed te groot om te kunnen spreken van een traditionele Okinawaanse stijl zoals bedoeld met Okinawa Te. Op het gebied van systematisering en perfectionering van technieken blijkt duidelijk dat de wortels van Wado Ryu in Funakoshi's (Japanse) Shotokan liggen. Het was oorspronkelijk ook Otsuka's bedoeling een puur Japanse karatestijl te ontwikkelen. In de praktijk blijkt Wado Ryu echter een versmelting van Okinawaans karate (Shorin Ryu), Japans kenjutsu en Japans jujutsu. Wel wordt Wado Ryu erkend als de eerste Japanse karatestijl. Otsuka gaf de lage kata (door Funakoshi Heian genoemd) weer hun oorspronkelijke Okinawaanse naam Pinan terug na de door ltosu uit Ku Shanku en Channan gecreŽerde vormen opnieuw bestudeerd te hebben. (Channan is helaas verloren gegaan. Dit komt doordat de Japanse beschrijvingen voor velerlei uitleg vatbaar zijn.) Gankaku werd weer Chinto. Ook gaf hij Funakoshi's Hangetsu de Okinawaanse naam Seishan terug als eerbetoon aan de oude vorm waar hij van afgeleid werd. Het is nog steeds een raadsel waarom de Japans georiŽnteerde Otsuka weer koos voor de Okinawaanse namen (en dus eigenlijk Chinese, want op Okinawa hanteerde men de Chinese termen). Ook met het "strippen" van de kata scheidde hij zich af van Okinawa Te. Toch liet Otsuka niet alle "overbodige' bewegingen weg. We weten bijvoorbeeld, dat de boeddhistische monniken met het gezicht naar de zon gekeerd gingen zitten, hun duim- en vingertoppen bij elkaar brachten en door de ontstane opening (de zogenaamde Kanku) het zonlicht op hun hoofd lieten schijnen. Dit symboliseerde het zuiveren van de ziel door het Licht. Deze beweging liet Otsuka niet achterwege. Nai Hanshi en Ku Shanku beginnen met deze beweging. Daarna gaan beide kata verder met de handen een cirkelvorm te laten maken. Dit symboliseert Ai, het alles omvattende universum. We zien dus dat Otsuka het geestelijke respecteerde. Wado Ryu is tegenwoordig vooral rond Osaka populair. In 1963 reisden Suzuki Tatsou, Arakawa Toru en Takashima Hajirne door Europa en de Verenigde Staten. De demonstraties van deze Wadoambassadeurs overtuigden de Westerlingen. Het gevolg was, dat een jaar later Tanabe de British Karate Association stichtte; de eerste Europese Wado Kai (Kai of Kwai betekent orgaan, vereniging). Suzuki (Europa's algemene hoofdleraar), Kono, Yamashita, Shiomitsu en Toyama vestigden zich in 1965 permanent als instructeur. De eerste Nederlandse Wado instructeur werd Kono. In 1967 kreeg hij assistentie van Ishikawa, Takahashi en Fuji. In 1968 kwam Otsuka zelf als gastdocent naar diverse Europese landen, waaronder Nederland. De internationale vechtsportfederatie Kokusai Budo Remnei verleende Otsuka in 1972 de hoogste (en nog nooit eerder toegekende) titel "Meijm" ("wijze man"). Otsuka overleed op 29 januari 1982. Zijn grafschrift luidt:

"De manier om een vechtmethode te beoefenen is het NIET vechten. Kijk altijd naar je eigen innerlijke vrede en harmonie, zoek daar naar."